“گزارش برنامه صیقل گوراب”

         کوه “صیقل گوراب” یکی از ارتفاعات بکر و کمتر صعود شده ی واقع در منطقه عمومی “اسکولک” در جنوب گیلان است . این کوه در شمار برنامه های تازه شناسایی شده کمیته فنی گروه محسوب می شد و اولین دفعه بود که توسط تیلار اجرا می گردید . برای بالا رفتن از کوه صیقل گوراب می توان از چندین مسیر اقدام نمود : از جبهه شرقی و از طریق روستاهای “توسا رود” ، “قلعه کل ” و “کچا” قابل صعود است . از جبهه غربی نیز روستای “چما چماه” در منطقه شفت از راههای دست یابی به این کوه محسوب می گردد. “صیقل گوراب”  یک خط الراس طولانی جنگلی است که از طریق آن می توان به مناطق بالادست از جمله ” سالانسر رستم آباد و کوه “اسلار” نیز دست یافت .
در یک صبح زیبای اوایل آذرماه با ۵۲ نفر از اعضا و همنوردان گروه توسط سه دستگاه مینی بوس به طرف جنوب گیلان و ناحیه اسکلک به راه افتادیم . زمانی که به انتهای روستای “توسارود” یعنی مبدا صعود ما در آن روز رسیدیم ، هوا هنوز تاریک روشن بود که با شروع ورزش ابتدای برنامه و صحبتهای سرپرستی و معرفی منطقه ، روشنایی صبح کم کم از آن سوی دره سفیدرود خود را نشان داد و جلوه ی ویژه ای داشت .
ساعت ۷/۲۰ صبح در صفی منظم و در جهت شمال غربی از انتهای روستا و از مجاورت مسجد آن حرکت کوه پیمایی خود را شروع کردیم . تمام سطح زمین از برگهای رنگارنگ پاییزی پوشیده شده بود و این زیبایی منطقه را دو چندان می نمود . در مسیر حرکت ما انواع درختانی که در ارتفاع پایین جنگلهای موسوم به “هیرکانی” می رویند مشاهده می شد از قبیل : مازوی ارتفاع پایین ، توسکا های بلند و زیبا ، اولس ، انجیر ، ازگیل ، انار و . . . . بعد از یک ساعت کوه پیمایی در مسیر راهی پا کوب که پوشیده از برگهای پاییزی بود به منطقه ای مسطح با چمنزاری زیبا و چشمه آبی در کنار آن و یک کلبه مخروبه و چند درخت میوه رسیدیم . با مشخصاتی بیشتر شبیه به یک نقاشی دوران کودکی از طبیعت . قدری استراحت نمودیم و غذایی هم خوردیم . مسیر حرکت همچنان در جهت شمال غربی بود که گاهی به غرب تمایل داشت . حوالی ساعت ۱۰/۳۰ صبح بود که با عبور از یک شیب نه چندان تند ، به بالای یکی از یال های اصلی کوه “صیقل گوراب ” رسیدیم که از این نقطه ادامه مسیر با گرایش ۹۰ درجه ای به چپ و در جهت جنوب غربی قرار گرفت و از طریق راه پاکوب پهن تر و مشخص تری به سمت قله رفتیم . پس از نیم ساعت صدای چند سگ حکایت از رسیدن به یک قرارگاه چوپانی می داد . همینگونه هم بود . گوسفندانی فربه و زیبا به همراه بره هایی که دیدن شان کلی موجب شادی همنوردان شده بود و البته چوپانی سخت کوش و مهربان . از این نقطه مسیر حرکت ما کاملن جنوبی بود و از روی یالی جنگلی صعود را ادامه دادیم و سپس شیبی دیگر و درپی اش یالی دیگر . آنقدر رفتیم تا به بلندترین نقطه خط الراس طولانی “صیقل گوراب ” رسیدیم و ساعت ۱۲ ظهر بود . چند عکس به یادگار با پرده گروه گرفتیم و دسته جمعی سرود قله خواندیم . به دلیل فقدان چشمه آب در محدوده قله ، به توصیه سرپرست برنامه ، پس از ۴۵ دقیقه ای که از قله پایین آمدیم البته از راهی غیر از راه رفت ، در کنار چشمه ای کوچک برای خوردن نهار توقف کردیم و سپس برنامه های فرهنگی متناسب با فصل یا ماه صعود برگزار شد . راه برگشت ما از میان یک شیار پهن که دو طرفش را یالهای جنگلی در برگرفته بود ، می گذشت . از طریق همین راه ساعت ۱۶ عصر به محل صبحانه ما در صبح رسیدیم . برای اجرای جلسه پایانی توقف نمودیم و تقریبن ۴۵ دقیقه در خصوص محاسن و معایب برنامه صحبت کردیم . با خوردن یک چایی که زحمتش را کمیته تدارکات کشیده بود ، راهی روستای “توسا رود” شدیم و پس یک ساعت به آن رسیدیم . خوشبختانه هر سه مینی بوس ما آنجا بودند و ما شادمان از اجرای موفق یک صعود جدید در منطقه ای بکر و زیبا با سرپرستی خوب  آقای سهند پرویزی ، راهی شهر رشت شدیم .

کمیته فنی گروه کوهنوردی تیلار رشت