موضوعی که همواره یکی از دغدغه های اصلی کوهنوردی دیارمان در سالهای مختلف بوده ، بحث جدی گرفتن این ورزش و لزوم انجام درست و اصولی آن و ارتباط آن با حضور مقطعی تعداد قابل توجهی از علاقه مندان به کوهنوردی با در نظر گرفتن ابعاد فرهنگی – اجتماعی آن است .

موضوعی که جای تامل و البته تاسف در کوهنوردی شهر و دیارمان دارد ، کم اهمیت دیدن حضور در کلاسها و کارگاههای آموزشی و حتی برنامه های کوهنوردی از طرف تعداد قابل توجهی از اعضا و همنوردان گروههاست که خود بی ارتباط با مسئله مطرح شده در بالا نیست .
دوستان همنورد ، بدون تردید هیچ کدام از ما در زمان شروع جدی به کوهنوردی ، آن را به صورت فصلی یا مقطعی انتخاب نکردیم و یا نگفتیم که در طول سال بدون دلیل خاصی فقط در برنامه های کوه پیمایی ساده ، مثلن “عمومی” ها حضور داشته باشیم . اگر پای صحبت تک تک ما کوهنوردان بنشینیم ، بی شک شیرین ترین و جاودانه ترین خاطرات زندگی خود را از حضور در برنامه های کوهنوردی و تجربه نمودن سختی های لذت بخش این ورزش در کنار یکدیگر و در میان برنامه ها یاد خواهیم کرد . البته وجود مصائب و مشکلات متعدد در زندگی امروزه بر کسی پوشیده نیست . اما روی صحبت این نوشته بیشتر با دوستانی است که انگار ورزش کوهنوردی را صرفن برای تفنن و شاید هم به صورت فصلی و مقطعی انتخاب نموده اند و با بزرگ نمایی مشکلات شخصی ، گرفتار روزمرگی زندگی شده اند . همنوردانی که روزی در شمار بهترین سرپرستان ، راهنماها و سایر عوامل اجرایی در صعودها و برنامه ها بودند . مطمئنن بسیاری از ما در این دنیای وارونه دارای مشکلات مشابه و مشخصی هستیم . در نتیجه چگونه است که تعدادی ، در اغلب برنامه های سالهای مختلف ، چه سخت و چه آسان حضور دارند و تعدادی دیگر که جمعیت شان از دسته اول هم بیشتراست صرفن به گزینش انگشت شمار صعودها و حتی کلاسها اکتفا می کنند (؟!) . البته در اطراف ما ، کم نیستند افرادی که علیرغم وجود مشکلات متعدد در زندگی شان همواره حضوری موثر و قوی در اجرای برنامه های کوهنوردی داشته و دارند . عزیزانی که کوهنوردی را صرفن یک حرکت ورزشی معمولی و شخصی ندیده ، بلکه با حضور فعال در این عرصه ، تبدیل به الگویی برای بسیاری دیگر از جمله جوانان شده اند و حضور در برنامه ها برایشان به نوعی گذر از مشکلات و گرفتن روحیه و امید برای ادامه زندگی است .
همنوردان عزیز ، هدف این نوشته به هیچ عنوان ارجحیت دادن به کمیت بر کیفیت در این ورزش و اساسن برنامه های کوهنوردی نیست. چرا که حداقل در شهر و استان ما بخصوص در سالهای اخیر شاهدیم که هستند ، دسته جات و گاه گروههایی که هدف غایی شان کشاندن هر چه بیشتر افراد به کوه و کوهنوردی با معیارهای مختلف و عجیب و غریب است که با ذات این ورزش در تناقض بوده و شاید از این راه در پی ثبت رکوردهای خیالی باشند و می بینیم که از این منظر کوهنوردی دیارمان چه ضربه ها و خسارت هایی را متحمل شده است .
حال که با توجه به وجود مربیان متعدد و افراد صاحب فن و تجربه در ورزش کوهنوردی ، فراگیری آموزشهای مختلف علمی در عرصه وسیع آن به نسبت گذشته آسان تر شده است ، بیاییم با بهره گیری از دانش مربیان و تجربه پیش کسوتان ، با حضور در برنامه ها و کلاسها ، هم خالق خاطراتی شیرین و جاودان برای خود و دیگران در پیمودن راه با اهمیت و لذت بخش در ورزش کوهنوردی باشیم و هم زحمات مربیان و پیش کسوتان این ورزش را به فراموشی نسپاریم .
با امید به موفقیت روز افزون / مسعود سلیم پور – آبان ۹۴
درود بر شما دوست عزیز!
ممنون از لطف شما. باعث افتخار ماست.
سلام.مطالب این سایت خیلی جالبه وبنده کمال استفاده را می برم شکوهی